Pobyt w Grecji z polską kartą pobytu: progi, podatki i to, czego Polak nie potrzebuje

Zacznijmy od zdania, którego nie napisze żadna strona sprzedająca złote wizy.

Jeżeli masz obywatelstwo polskie, nie potrzebujesz greckiej złotej wizy, nie potrzebujesz zezwolenia dla osób niezależnych finansowo i w ogóle nie potrzebujesz greckiego zezwolenia na pobyt. Jesteś obywatelem Unii. Masz swobodę przepływu osób, wjeżdżasz do Grecji na dowód osobisty, a po trzech miesiącach rejestrujesz pobyt — bez wizy, bez progu inwestycyjnego i bez badania dochodu. Nie ma tu żadnego produktu, który mógłby ci to sprzedać, bo prawo dało ci to za darmo.

Polskojęzycznych stron o greckiej złotej wizie jest sporo i większość z nich to tłumaczenia rosyjskich stron agencyjnych. Trafiają w wyszukiwanie i mijają się z czytelnikiem.

Ten poradnik jest dla kogoś innego. Dla obywatela państwa trzeciego, który mieszka w Polsce i czyta po polsku: dla Ukraińca, Białorusina, obywatela Indii czy Turcji z polską kartą pobytu. Dla ciebie wszystko poniżej ma zastosowanie w całości — bo polska karta pobytu, w odróżnieniu od polskiego paszportu, kończy się na polskiej granicy.

Jest też jedna rzecz wspólna dla obu grup, i jest to prawdopodobnie jedyna grecka rzecz, która realnie interesuje polskiego emeryta: stawka 7% od zagranicznej emerytury przez piętnaście lat. Jej sekcja jest niżej i obowiązuje niezależnie od obywatelstwa, bo to podatek, a nie migracja.

Wszystko poniżej cytujemy z aktu, który to ustanawia, z numerem artykułu. Gdzie źródła nie udało się przeczytać, jest to napisane wprost.

Czego Polak potrzebuje w Grecji, a czego nie

Trzeci wiersz jest tym, którego nie znajdziesz nigdzie indziej po polsku, więc od niego zaczynamy.

Status rezydenta długoterminowego UE uzyskany w Polsce przenosi się do Grecji

Grecki status Μ.1 to grecka implementacja dyrektywy 2003/109/WE. Ta sama dyrektywa stoi za polskim zezwoleniem na pobyt rezydenta długoterminowego UE — i to ona, a nie prawo krajowe, przenosi status przez granicę.

Artykuł 14 ust. 1, dosłownie: *„A long-term resident shall acquire the right to reside in the territory of Member States other than the one which granted him/her the long-term residence status, for a period exceeding three months, provided that the conditions set out in this chapter are met."* — rezydent długoterminowy nabywa prawo pobytu na terytorium państw członkowskich innych niż to, które nadało mu status, na okres przekraczający trzy miesiące, o ile spełnione są warunki rozdziału.

Artykuł 14 ust. 2 wymienia podstawy: praca najemna lub na własny rachunek, studia albo kształcenie zawodowe, oraz inne cele. Artykuł 15 pozwala drugiemu państwu wymagać wniosku najpóźniej w trzy miesiące od wjazdu, stabilnych i regularnych środków, ubezpieczenia zdrowotnego i własnych działań integracyjnych. Dania i Irlandia nie są dyrektywą związane.

Praktyczny wniosek: jeżeli masz w Polsce status rezydenta długoterminowego UE, twoją ścieżką do Grecji jest artykuł 14, a nie zakup nieruchomości za 400 000 euro. Zwykła karta pobytu czasowego takiego prawa nie daje — i to jest dokładnie ta różnica, na której opiera się ta sekcja.

*Zastrzeżenie: art. 14 ust. 1 i art. 4 ust. 1 dyrektywy odczytaliśmy dosłownie z tekstu Dziennika Urzędowego, L 16/44 z 23 stycznia 2004. Artykuły 5 i 15 wróciły w streszczeniu, nie w cytacie, a polskiej ustawy o cudzoziemcach nie czytaliśmy w ogóle — Polska nie jest jedną z pięciu jurysdykcji, które sprawdzamy wiersz po wierszu. Warunki, jakie postawi konkretnie Grecja, są sprawą dla prawnika, nie dla tej strony.*

Progi greckiej złotej wizy w 2026 roku: 800 000, 400 000 i 250 000 euro

Progi są w artykule 100 ustawy 5038/2023, ustęp 2, w czterech osobnych punktach.

„Od 250 000 euro" to standardowa formuła reklamowa i jest opisem dwóch wyjątków, a nie programu. Żadna ze ścieżek po 250 000 nie pozwala kupić gotowego mieszkania. Jedna wymaga zmiany przeznaczenia zakończonej przed złożeniem wniosku, druga renowacji, której jeszcze nie wykonano.

Strefa 800 000 euro: Attyka, Saloniki, Mykonos, Santoryn i wyspy powyżej 3 100 mieszkańców

Opis strefy to lista nazwanych jednostek administracyjnych plus jedna reguła, którą trzeba sprawdzić osobno: «τα νησιά με πληθυσμό, σύμφωνα με την τελευταία απογραφή, πάνω από τρεις χιλιάδες εκατό (3.100) κατοίκους» — wyspy powyżej 3 100 mieszkańców według ostatniego spisu.

Tej listy wysp nie zdobyliśmy i, o ile widzimy, nie publikuje jej nikt. Wymaga ostatniego spisu w podziale na wyspy. Dopóki jej nie ma, uczciwe stanowisko brzmi: reguła jest jasna, a jej zastosowanie do konkretnej wyspy trzeba potwierdzić przed wpłaceniem pieniędzy. Jeżeli jakaś strona mówi ci, że twoja wyspa jest w progu 400 000, zapytaj, która tabela spisowa to potwierdza.

Ścieżki po 250 000 euro: zmiana przeznaczenia i renowacja zabytku

§2(c), zmiana przeznaczenia. Próg stosuje się «εφόσον οι κύριοι χώροι της αλλάζουν σε κατοικία» — gdy pomieszczenia główne zmieniają przeznaczenie na mieszkalne. Te same warunki obejmują budynek przemysłowy, ale wyłącznie taki, w którym przez ostatnie pięć lat nie była zainstalowana i nie działała produkcja. Zmiana przeznaczenia musi być zakończona przed złożeniem wniosku, a ustawa wprost dopuszcza, by wykonał ją sprzedający.

§2(d), zabytki. Budynek zabytkowy do renowacji lub przebudowy, 250 000 euro. Potem wchodzą dwa warunki: przeniesienie własności przed zakończeniem renowacji jest nieważne, a nie tylko karane, a według §4 pierwsze przedłużenie zależy od tego, czy renowację faktycznie wykonano.

Minimalna powierzchnia 120 m² dotyczy dwóch progów, nie czterech

Minimalna powierzchnia występuje w §2(a) i §2(b) i nigdzie indziej: «απαιτείται ελάχιστη επιφάνεια κύριων χώρων εκατόν είκοσι (120) τετραγωνικών μέτρων», i tylko gdy nieruchomość jest zabudowana albo ma pozwolenie na budowę.

Żadna ze ścieżek po 250 000 euro nie ustanawia minimalnej powierzchni. Strony drukujące „120 m²" jako regułę greckiego programu zawyżają go o połowę programu.

Do wszystkich czterech odnosi się co innego — zasada jednej nieruchomości, «σε ένα μόνο ακίνητο», tymi samymi słowami w każdym punkcie. Zsumowanie dwóch zakupów, żeby dobić do progu, jest wykluczone. Według §1(b) udział w współwłasności liczy się tylko wtedy, gdy współwłaścicielami są małżonkowie albo partnerzy z umowy o wspólnym pożyciu; w przeciwnym razie udział każdego musi samodzielnie sięgać progu.

Drugie zezwolenie inwestorskie: artykuł 100Α i ścieżka startupowa

Obok czterech progów nieruchomościowych stoi drugie zezwolenie inwestorskie, o którym greckie strony zwykle milczą, a zagraniczne błędnie je datują. Artykuł 100Α kodeksu migracyjnego, dodany artykułem 44 ustawy 5162/2024 i uruchomiony wspólną decyzją ministerialną z listopada 2025 roku, daje typ Β.6 za 250 000 euro wniesione do kapitału przedsiębiorstwa z krajowego rejestru startupów „Elevate Greece" — akcjami przy podwyższeniu kapitału albo obligacjami przy emisji obligacji.

Warunki są inne niż przy nieruchomości. Udział nie może przekraczać 33% kapitału ani głosów; przedsiębiorstwo musi utworzyć dwa nowe miejsca pracy w pierwszym roku i utrzymać ten stan przez pięć lat; same akcje są zablokowane na pięć lat; zezwolenie wydaje się na rok i przedłuża po dwa lata; nie daje prawa do pracy — tymi samymi słowami co zezwolenie nieruchomościowe; za naruszenie grozi 50 000 euro kary administracyjnej.

Dla obywatela Polski nie zmienia to nic: swoboda przepływu osób jest szersza niż jakiekolwiek zezwolenie inwestorskie. Dla obywatela państwa trzeciego z polską kartą pobytu jest to trzecia ścieżka obok dwóch pozostałych — i jest to udział w spółce na wczesnym etapie, a nie akt własności, więc przy tej samej cenie nie są wymienne. Akty źródłowe są na stronie źródeł.

Ograniczenia złotej wizy: zakaz najmu krótkoterminowego, odsprzedaż i prawo do pracy

To sekcja, której najczęściej brakuje na stronie napisanej przez kogoś, kto sprzedaje ci nieruchomość.

Najem krótkoterminowy jest zakazany, kara wynosi 50 000 euro. Artykuł 100 §7A traktuje trzy rzeczy tak samo: najem przez platformy ekonomii współdzielenia, podnajem i wykorzystanie lokalu jako siedziby spółki. Każde powoduje cofnięcie zezwolenia i karę 50 000 euro. Osobne 150 000 dotyczy niespełnienia warunku odbudowy z §4 oraz przeniesienia własności wbrew §2(d).

Zezwolenie nie daje prawa do pracy. §9: «δεν καθιερώνουν δικαίωμα πρόσβασης σε οποιαδήποτε μορφή εργασίας» — nie ustanawia prawa dostępu do jakiejkolwiek formy pracy.

Pieniądze wychodzą przed wnioskiem, nie po nim. Według §3 cena musi być zapłacona w całości przed złożeniem. Według §5 płatność przechodzi wyłącznie przez dostawcę usług płatniczych działającego w Grecji — czekiem zakreślonym, przelewem lub terminalem; zapłacić może małżonek albo krewny do drugiego stopnia.

Termin wydania to dwa miesiące od wpłynięcia kompletnych akt do organu, według §10. W praktyce ograniczeniem była kolejka, a nie termin: w listopadzie 2025 czekało 13 499 spraw, z tego 10 703 w Attyce, a oczekiwanie sięgało osiemnastu miesięcy.

Członkowie rodziny według artykułu 95: małżonek, dzieci do 21 lat i rodzice

Artykuł 95 §2 ich wymienia, a w lutym 2026 zmienił go artykuł 29 ustawy 5275/2026 — dodając dokładnie jeden wiersz, a nie szerokie rozszerzenie praw, które opisują niektóre strony. Przepis zmieniający mówi to sam: «προστίθεται περ. ε)», dodaje się punkt (e).

Dwa skutki, które lepiej znać z góry. Zezwolenie członka rodziny wygasa równocześnie z zezwoleniem inwestora: «λήγει ταυτόχρονα με την άδεια διαμονής του συντηρούντος». A dziecko, które kończy 21 lat, nie wypada — ustawa daje samodzielne zezwolenie na trzy lata, a jedynym wymogiem jest okazanie poprzedniego zezwolenia rodzinnego.

*Jedna niejednoznaczność, której nie wygładzimy: punkt (d) daje wstępnych „małżonków lub partnerów". Przy ścisłym odczytaniu nieżonaty inwestor bez partnera nie ma ani jednych, ani drugich, a więc nie ma ścieżki dla rodzica. Wyjaśnień ani orzecznictwa w tej sprawie nie znaleźliśmy, a strona podająca hojne odczytanie jako przesądzone mówi ci coś, czego nie wie.*

Zezwolenie dla osób niezależnych finansowo: 3 500 euro miesięcznie i decyzja, która to ustala

Zezwolenie dla żyjących z własnego dochodu to typ Ι.8, i nie jest to osobny artykuł, tylko ustęp 8 artykułu 163 ustawy 5038/2023. To ma znaczenie: strona powołująca się na „artykuł o FIP" bez wskazania ustępu nie cytuje niczego sprawdzalnego.

Ustawa nie podaje kwoty. Wymaga «επαρκείς πόρους, σε επίπεδο σταθερού ετήσιου εισοδήματος» — wystarczających środków na poziomie stabilnego rocznego dochodu — i deleguje wysokość.

Wysokość jest w KYA 225679/2024, ΦΕΚ Β΄ 5223 z 17 września 2024, artykuł 1 §1(ι): «κατ' ελάχιστο τρεισήμισι χιλιάδες (3.500) ευρώ μηνιαίως», z podwyżką «κατά 20% για τη σύζυγο και κατά 15% για κάθε τέκνο».

42 000 euro cytowane jako próg roczny progiem nie jest. To 3 500 razy dwanaście. Decyzja ustala wielkość miesięczną, a tego, by jakikolwiek akt ustalał roczną, nie udało nam się ustalić.

Czy na tym zezwoleniu można pracować, także zdalnie

Artykuł 163 §8(γ) jest kategoryczny i obejmuje całe gospodarstwo domowe: zezwolenie «δεν παρέχει δικαίωμα εξαρτημένης εργασίας ή ανεξάρτητης οικονομικής δραστηριότητας οιασδήποτε μορφής στην Ελλάδα» — nie daje prawa do pracy najemnej ani do samodzielnej działalności gospodarczej w jakiejkolwiek formie w Grecji, ani posiadaczowi, ani małżonkowi lub partnerowi, ani członkom rodziny.

Pracują tu słowa «στην Ελλάδα». Zakaz dotyczy działalności w Grecji. Czy konkretny układ pracy zdalnej dla zagranicznego pracodawcy mieści się w nim, czy poza nim, ustęp 8 nie rozstrzyga; to pytanie rozstrzygane na faktach umowy i adresowane do kogoś, kto ma uprawnienia do takich odpowiedzi. Twardo można powiedzieć jedno: jeśli planem jest praca zdalna, istnieje ścieżka cyfrowego nomady, a ta została zaprojektowana nie do tego.

Jeden wyjątek warto znać. Według §8(δ) osoba już legalnie zamieszkała, która pobiera emeryturę z greckiego publicznego funduszu ubezpieczeniowego — w dowolnej wysokości — przedłuża zezwolenie bez badania środków w ogóle.

Oszczędności zamiast dochodu i obowiązkowa wiza D

Oszczędności zastępują dochód, a podstawą jest decyzja ministerialna, nie ustawa. Decyzja przyjmuje «σύνταξη του εξωτερικού, τραπεζικό λογαριασμό ή αποδεικτικά στοιχεία ότι διαθέτουν εξ ιδίων ικανά οικονομικά μέσα, για τα οποία αποδεικνύεται η νόμιμη προέλευσή τους» — zagraniczną emeryturę, rachunek bankowy albo dowody własnych wystarczających środków o wykazanym legalnym pochodzeniu.

Zwróć uwagę na rozbieżność, bo takie rzeczy rozstrzygają los akt: ustawa mówi o stabilnym rocznym dochodzie, a decyzja przyjmuje saldo. Instrumentem operacyjnym jest decyzja, ale wniosek oparty wyłącznie na oszczędnościach opiera się na węższym z dwóch tekstów.

Krajowa wiza D uzyskana przed wyjazdem jest rzeczywistym warunkiem wstępnym, a podstawa jest ustawowa. Początek artykułu 163 §1: «Στον πολίτη τρίτης χώρας, που έχει λάβει θεώρηση εισόδου για έναν από τους λόγους του παρόντος άρθρου, χορηγείται αντίστοιχη άδεια διαμονής» — odpowiednie zezwolenie wydaje się obywatelowi państwa trzeciego, który uzyskał wizę wjazdową na jednej z podstaw tego artykułu. Artykuł 7 §7 ustala ważność takiej wizy od 91 dni do jednego roku. Większość stron nie powołuje się na to wcale; przepis jest w ustawie.

Złota wiza czy zezwolenie dochodowe: co ile kosztuje

Porównanie arytmetyczne, którego nie publikuje na tym rynku nikt: 3 500 euro miesięcznie przez trzy lata to 126 000 euro dochodu, który i tak masz i którego nie wydajesz na zezwolenie. 400 000 euro to kapitał, którego nie wolno wynajmować na dobę i którego nie da się sprzedać bez ryzyka dla zezwolenia. To nie są dwie ceny za to samo: jedna ścieżka unieruchamia aktywo, druga bada strumień.

Czy lata na złotej wizie liczą się do pobytu stałego: liczą się dni, nie rodzaj zezwolenia

Spiera się o to cały rynek, i obie strony spierają się o niewłaściwą zmienną.

Inwestorów nic nie wyłącza. Artykuł 143 §2 wymienia, kto wypada poza rozdział o pobycie długoterminowym: studenci i uczniowie kształcenia zawodowego, ochrona czasowa, inne formy ochrony, osoby z nierozpatrzonym wnioskiem o azyl, posiadacze czasowego statusu pobytowego według Kodeksu oraz osoby objęte konwencjami wiedeńskimi. Inwestorów nie ma w żadnym wierszu. Artykuł 144 §2 skraca zaliczenie tylko dwóm z tych kategorii i o połowę obcina okres studiów. Inwestorów nie obcina.

Zezwolenie dziesięcioletnie liczy każdy ostateczny tytuł. Artykuł 161 §1(a) liczy pobyt «δυνάμει οριστικού τίτλου διαμονής» — na podstawie ostatecznego tytułu pobytowego. Zezwolenie inwestora nim jest.

Brak prawa do pracy też nie jest przeszkodą. Ministerstwo migracji i azylu opublikowało 7 listopada 2022 wyjaśnienie zatytułowane «Δυνατότητα απόκτησης καθεστώτος επί μακρόν διαμένοντος από αλλοδαπούς κατόχους άδειας διαμονής που δεν παρέχει πρόσβαση στην αγορά εργασίας» — o możliwości uzyskania statusu rezydenta długoterminowego przez posiadaczy zezwolenia niedającego dostępu do rynku pracy. Jego istota: takie zezwolenie nie jest przeszkodą, o ile warunek dochodowy spełniany jest z innych legalnych źródeł opodatkowanych w Grecji.

A teraz to, co rozstrzyga. Artykuł 144 §1 wymaga, by wnioskodawca «διαμένει στην Ελλάδα, νόμιμα και αδιάλειπτα» przez pięć lat bezpośrednio przed złożeniem wniosku, a §3 ogranicza nieobecności: każda poniżej sześciu miesięcy z rzędu, łącznie nie więcej niż dziesięć miesięcy przez pięć lat.

Artykuł 100 §4 mówi o samym zezwoleniu inwestora dokładnie odwrotnie: «Διαστήματα απουσίας από τη χώρα δεν αποτελούν παρακωλυτικό λόγο για την ανανέωση της άδειας διαμονής» — okresy nieobecności w kraju nie stanowią przeszkody dla przedłużenia zezwolenia.

Ta sama karta zachowuje się na dwa sposoby, zależnie od tego, co robi jej posiadacz. Inwestor, który nie mieszka w Grecji, przedłuża ją w nieskończoność i nie zbiera ani jednego zaliczonego roku. Inwestor, który mieszka, zbiera je dokładnie jak każdy inny. Zmienną nie jest zezwolenie. Zmienną jest obecność.

Jeden przepis, który mógłby świadczyć przeciwnie, i skąd on pochodzi

Artykuł 143 §2(e) stawia poza rozdziałem posiadaczy «προσωρινό καθεστώς διαμονής», czasowego statusu pobytowego. To jedyny tekstowy zaczep, którym organ mógłby wyłączyć inwestora, więc warto wiedzieć, czego jest kopią.

Artykuł 143 transponuje artykuł 3 dyrektywy 2003/109/WE, a własne wyłączenie dyrektywy, w art. 3 ust. 2 lit. e), obejmuje obywateli państw trzecich przebywających „solely on temporary grounds such as au pair or seasonal worker" — wyłącznie na podstawach czasowych, takich jak au pair czy pracownik sezonowy. Takie przykłady wybrał prawodawca europejski. Opisują cel czasowy z założenia, a nie inwestycję.

Przeciw temu odczytaniu stoi sama nazwa zezwolenia: «μόνιμη άδεια διαμονής επενδυτή», stałe zezwolenie inwestora. Źle się czyta jako status czasowy.

*Czego nie ustaliliśmy: żadnego oficjalnego stanowiska, okólnika ani orzeczenia mówiącego wprost, że lata inwestorskie się liczą. Powyżej jest to, co mówią same przepisy; wyraźnego potwierdzenia szukaliśmy i nie znaleźliśmy.*

Pobyt stały w Grecji: Μ.1 po pięciu latach i Μ.2 po dziesięciu

Brak badania dochodu przy Μ.2 to nie luka do naprawienia przez usłużną stronę: artykuł 161 §1(a) przejmuje wyłącznie punkt (c) ustępu 1 artykułu 144, warunek integracyjny, a nie przejmuje punktu (a), warunku dochodowego. Artykuł 161 §3 wymaga pełnego pokrycia medycznego i braku dwuletniej nieobecności. Dochód wraca w §5, przy przejściu na Μ.1 po wygaśnięciu zezwolenia dziesięcioletniego.

Różnica między tymi statusami to nie tylko czas oczekiwania, i dla czytelnika mieszkającego dziś w Polsce jest to różnica najważniejsza. Μ.1 to grecka implementacja dyrektywy 2003/109/WE, a to dyrektywa przenosi status przez granicę — art. 14, cytowany wyżej. Μ.2 jest zezwoleniem krajowym i nie niesie z tego nic. To dłuższe czekanie na status, który kończy się na greckiej granicy — dokładnie tak, jak polska karta pobytu kończy się na polskiej.

Wymóg językowy i nowa alternatywa dwunastu lat

Artykuł 160 §1(d) przyjmuje certyfikat z greckiego «επιπέδου τουλάχιστον Β1» — poziomu B1 lub wyższego. Według §2 posiadacz certyfikatu A lub A2 może przejść, dokładając potwierdzenie znajomości historii i kultury greckiej.

Artykuł 37 ustawy 5275/2026 dodał w lutym 2026 podstawę, która znosi wymóg językowy w całości, i nie znaleźliśmy jej na żadnej konkurencyjnej stronie. Artykuł 160 §1 przyjmuje teraz również «στοιχεία, σύμφωνα με τα οποία διαμένουν νόμιμα στην Ελλάδα για δώδεκα (12) συναπτά έτη» — dowody dwunastu kolejnych lat legalnego pobytu w Grecji. Dwanaście lat zastępuje certyfikat. Ta sama zmiana dodała dyplom greckiej uczelni z programu prowadzonego głównie po grecku.

Wymóg dochodowy dla Μ.1: wzór i liczba, której nikt nie potrafi podać

Artykuł 144 §1(a) nie podaje kwoty w euro. Podaje wzór: nie mniej niż «τις ετήσιες αποδοχές του αμειβόμενου με τον κατώτατο μισθό, προσαυξημένο κατά δέκα τοις εκατό (10%) για το σύνολο των συντηρούμενων μελών».

Uwaga: 10% na całość osób na utrzymaniu, a nie po 10% na każdą. Bywa to przekręcane szeroko, a dla czteroosobowej rodziny różnica jest realna.

Płacę minimalną ustala KYA 8934/2026, ΦΕΚ Β΄ 1759 z 27 marca 2026, na 920,00 euro miesięcznie od 1 kwietnia 2026 — było 880.

Żaden z tych aktów nie mówi, czy „roczne wynagrodzenie" oznacza dwanaście wypłat, czy czternaście, a grecka płaca minimalna zwyczajowo idzie czternastoma: dwanaście pensji plus premia bożonarodzeniowa, pół pensji na Wielkanoc i pół jako dodatek urlopowy. Różnica między odczytaniami to około 1 840 euro.

Jest sposób ustalić, co ma na myśli samo ministerstwo, i jest to arytmetyka, a nie opinia. Ministerstwo pracy podaje skumulowany wzrost od 2019 roku: 3 780 euro rocznie. W 2019 płaca wynosiła 650 euro, teraz 920, różnica 270 euro miesięcznie. 270 × 14 = 3 780 dokładnie. 270 × 12 = 3 240. Własna liczba ministerstwa jest policzona na czternastu wypłatach.

Stąd roczne wynagrodzenie minimalne to 12 880 euro, a próg z artykułu 144 przy dowolnej liczbie osób na utrzymaniu to 14 168 euro. Publikujemy wyliczenie, a nie wniosek, bo arytmetyka dowodzi konwencji, a nie tego, że administracja zdecentralizowana rozpatrująca twoje akta stosuje ją do tego artykułu. Tego ostatniego kroku nie potwierdziliśmy i nie będziemy udawać, że tak.

Obywatelstwo greckie po siedmiu latach

Naturalizacja według ustawy 3284/2004 wymaga siedmiu lat legalnego pobytu dla posiadacza zezwolenia inwestorskiego — Kodeks ma trzy progi, a to środkowy: trzy lata dla obywateli UE i kilku kategorii rodzinnych, siedem przy tytule z listy art. 5(1)(ε), dwanaście z art. 5(3) przy każdym innym tytule niebędącym tymczasowym. Opłata od wniosku wynosi 550 euro, od egzaminu 150. Egzamin ΠΕΓΠ sprawdza grecki na poziomie B1 wraz z historią, geografią i kulturą, próg zdawalności to 70%.

Rzecz do zapamiętania: w Grecji działają trzy osobne zegary, a niemal każdy poradnik zlepia co najmniej dwa z nich — warunki przedłużenia samego zezwolenia, gdzie dla inwestora nieobecności wprost nie mają znaczenia; zaliczenie do pobytu stałego, czyli pięć albo dziesięć lat faktycznej obecności z limitem nieobecności; oraz okres do naturalizacji, siedem lat z własnym egzaminem.

Greckie reżimy podatkowe: 5A, 5B i 5C

W Kodeksie podatku dochodowego, ustawie 4172/2013, żyją trzy osobne reżimy i stale się je myli. Po grecku nazywają się 5Α, 5Β i 5Γ; piszemy 5A, 5B i 5C, tak jak oznacza je we własnych materiałach anglojęzycznych grecka administracja skarbowa.

Artykuł 5A stosuje ryczałt 100 000 euro rocznie do całego dochodu zagranicznego, niezależnie od jego wielkości, przez piętnaście lat podatkowych, plus 20 000 za każdego dodatkowego członka rodziny wprowadzonego do reżimu. Dwa warunki: nierezydentowanie w Grecji przez siedem z ostatnich ośmiu lat — to najczęściej przekręcane jako pięć z sześciu, a pięć z sześciu dotyczy dwóch pozostałych reżimów — oraz inwestycja co najmniej 500 000 euro w grecką nieruchomość, przedsiębiorstwa, papiery wartościowe lub udziały, zakończona w ciągu trzech lat od złożenia wniosku.

Stawka 7% dla zagranicznych emerytów: artykuł 5B i termin 31 marca

To jest ta część, która dotyczy również obywatela Polski, bo podatek nie pyta o obywatelstwo.

Najczęściej przekręcana rzecz o tym reżimie to zakres stawki. 7% stosuje się «για το σύνολο του εισοδήματός του που αποκτήθηκε στην αλλοδαπή» — do całości dochodu uzyskanego za granicą, a nie tylko do emerytury. Emerytura jest biletem wstępu; dalej stawka obejmuje wszystko, co zagraniczne.

Warunki: nierezydentowanie w Grecji przez pięć z ostatnich sześciu lat; przeprowadzka z państwa, z którym Grecja ma umowę o współpracy administracyjnej w sprawach podatkowych — drugi warunek, który pomija większość streszczeń; piętnaście lat podatkowych, licząc od roku następnego po tym, którego dotyczy wniosek.

Podatek płaci się jedną ratą do ostatniego dnia roboczego grudnia, a zapłata «εξαντλείται κάθε φορολογική υποχρέωση» — wyczerpuje obowiązek podatkowy od tego dochodu. Według §5 niezapłacenie podatku za rok w całości oznacza utratę reżimu od tego roku i powrót do opodatkowania dochodu światowego na zasadach ogólnych.

Termin 31 marca nie jest w ustawie. Artykuł 5B §9 go deleguje, a aktem delegowanym jest decyzja Α.1217/2020, artykuł 4 §1: wniosek składa się «το αργότερο έως την 31η του μηνός Μαρτίου», a administracja ma sześćdziesiąt dni na rozstrzygnięcie.

*Czego tu nie ma: jak grecki podatek 7% współgra z polskim PIT i z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania między Polską a Grecją, oraz co się dzieje z wypłatą z ZUS na grecki rachunek. Nie czytaliśmy ani polskiej ustawy, ani tej umowy, i nie zamierzamy powtarzać cudzych liczb. To pytanie do doradcy podatkowego po obu stronach, a nie do strony porównującej greckie akty.*

Zwolnienie 50% dla przenoszących się pracowników: artykuł 5C

Artykuł 5C zwalnia 50% greckiego dochodu z pracy i działalności na siedem lat podatkowych, a nie na piętnaście. Warunki znów inne: pięć z sześciu lat nierezydentowania; przeprowadzka z państwa UE lub EOG albo z państwa z umową o współpracy; świadczenie usług w Grecji greckiej osobie prawnej albo greckiemu zakładowi zagranicznego przedsiębiorstwa; i oświadczenie o zamiarze pozostania co najmniej dwa lata.

To ten reżim bywa przypisywany nie tam. Zwolnienie 50% pojawia się na liście korzyści na stronach o zezwoleniu dla osób niezależnych finansowo. Artykuł 5C opodatkowuje dochód powstający w Grecji z pracy tam wykonywanej. Artykuł 163 §8(γ) zabrania posiadaczowi Ι.8 tam pracować. Ulga uzależniona dokładnie od tego, czego zabrania twoje zezwolenie, nie jest ulgą twojego zezwolenia.

Czy nieruchomość ze złotej wizy liczy się do inwestycji z artykułu 5A: tak, przy 500 000

Artykuł 5A §1(b) wymienia nieruchomości wprost wśród kwalifikujących się aktywów: «σε ακίνητα ή επιχειρήσεις ή κινητές αξίες ή μετοχές ή μερίδια». Lokal kupiony dla zezwolenia to taka sama nieruchomość jak każda inna i liczy się.

Ale liczy się przy 500 000, a progi samego zezwolenia z tym pułapem się nie pokrywają.

Czego zezwolenie nie daje, to zwolnienia z samej inwestycji. Wyłączenie jest w czwartym zdaniu §1: warunek §1(b) «δεν απαιτείται» dla osoby, która uzyskała i utrzymuje zezwolenie na pobyt dla działalności inwestycyjnej z artykułu 16 ustawy 4251/2014. Wskazany jest jeden przepis.

A artykuł 16 nigdy nie był złotą wizą. Było to zezwolenie dla działalności *inwestycyjnej*; zezwolenie za nieruchomość według starego kodeksu to artykuł 20 §Β. Tabela odpowiedniości tytułów pobytowych obu kodeksów, opublikowana przez Ateńską Izbę Adwokacką, przypisuje artykułowi 16 artykuły 96, 97 i 99 ustawy 5038/2023, a artykułowi 20 §Β — artykuł 100. Wyłączenie nie sięgało kupującego nieruchomość nawet wtedy, gdy stary kodeks obowiązywał.

*Ta strona wcześniej twierdziła, że nieruchomość ze złotej wizy nie liczy się do inwestycji z artykułu 5A. To było błędne i zostało poprawione. Ta połowa zdania, która była trafna — że wyłączenie dotyczy wyłącznie zezwolenia dla działalności inwestycyjnej — została zachowana.*

Liczby w obiegu, które nie mają źródła

Audyt jest uczciwy tylko wtedy, gdy jest konkretny. Sprawdzone 28 sierpnia 2026 według zapytań, które czytelnik faktycznie wpisuje.

Prawidłowość warto nazwać, bo to nie jest niedbalstwo. Każda strona w tabeli ma świeży znacznik aktualizacji. Znacznik odnotowuje, że plik dotknięto. Nie odnotowuje, że liczbę sprawdzono z aktem, który ją ustanawia, a to są różne zdarzenia.

Najczęstsze pytania

Co jeszcze na tej stronie ma tu znaczenie

Portugalia to drugi kraj w tym zestawie z prawdziwą ścieżką dochodową i jest rozłożona na czynniki we własnym poradniku — łącznie z tymi 920 euro, których musi dowieść także inwestor, co jest lustrem greckich 3 500. Progi dochodowe wszystkich pięciu jurysdykcji obok siebie, wraz z kosztami życia w każdej, są w tekście o dochodzie. Co daje zakup nieruchomości w każdej z pięciu, jest w tekście o nieruchomościach. Wszystkie wymienione akty z datą odczytu są na stronie źródeł.

Źródła: skąd pochodzi każda liczba

Każda liczba powyżej sięga aktu, który ją ustanawia. Przepisy migracyjne pochodzą z ustawy 5038/2023 — artykuły 95, 100, 143–145, 160, 161 i 163, czytane artykuł po artykule — wraz z artykułami 29, 37 i 38 ustawy 5275/2026, ΦΕΚ Α΄ 17 z 6 lutego 2026. Artykuł 100Α, zezwolenie startupowe, dodano artykułem 44 ustawy 5162/2024, ΦΕΚ Α΄ 198 z 5 grudnia 2024, a jego dokumenty ustala KYA 216761 z 12 listopada 2025, ΦΕΚ Β΄ 6138 z 18 listopada 2025; czytaliśmy przy tym opublikowany przez ministerstwo finansów projekt, a nie stronę dziennika. Ustawę 5307/2026, ΦΕΚ Α΄ 90 z 11 czerwca 2026, przeszliśmy artykuł po artykule 5 września 2026 i nie dotyka ona żadnego z przepisów na tej stronie. Kwota 3 500 euro pochodzi z KYA 225679/2024, ΦΕΚ Β΄ 5223 z 17 września 2024. Płaca minimalna z KYA 8934/2026, ΦΕΚ Β΄ 1759 z 27 marca 2026. Przepisy podatkowe z artykułów 5A, 5B i 5C ustawy 4172/2013, a termin z decyzji Α.1217/2020. Prawo pobytu w drugim państwie członkowskim z dyrektywy 2003/109/WE, Dz.U. L 16/44 z 23 stycznia 2004.

Osiem rzeczy na tej stronie nie jest sprawdzonych do tego standardu, i każda jest oznaczona tam, gdzie występuje. Lista wysp powyżej 3 100 mieszkańców, od której zależy strefa 800 000. Czy nieżonaty inwestor bez partnera może sprowadzić rodzica według artykułu 95 §2(d). Dwanaście czy czternaście wypłat we wzorze z artykułu 144. Wyraźne oficjalne potwierdzenie zaliczania lat inwestorskich. Treść wyjaśnienia ministerstwa z listopada 2022, którego dosłownie mamy tytuł, a istotę w streszczeniu. Artykuły 5 i 15 dyrektywy 2003/109/WE, które wróciły w streszczeniu, nie w cytacie. Polska ustawa o cudzoziemcach, której nie czytaliśmy wcale. I umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania między Polską a Grecją, której również nie czytaliśmy.

Jedno zastrzeżenie obejmuje całą resztę. Nie przeczytano ani jednej strony greckiego dziennika urzędowego. Greckie teksty pochodzą tu z komercyjnej bazy odtwarzającej prawo ujednolicone; dla artykułu 95 porównaliśmy odtworzenie z tekstem ustawy zmieniającej i zgadzały się co do słowa, co jest realnym dowodem rzetelności odtworzenia. To wciąż odtworzenie, a sygnatury dziennika obok każdego cytatu są tym, po czym czytelnik powinien sprawdzać.

Nazwanie tego jest sednem, a nie przeprosinami. Poradnik, który czyta się tak samo niezależnie od tego, czy sprawdzał, to poradnik, którego nie da się użyć.

Nie sprzedajemy nieruchomości i nie jesteśmy prawnikami. Ta strona porównuje przepisy i drukuje akt obok liczby. Jeśli przeczytałeś powyższe i chcesz działać, następnym krokiem jest licencjonowana kancelaria w Grecji, a naszą pracą jest ją dla ciebie znaleźć.